| Osoba | Przed rzeczownikiem | Samodzielnie | Po polsku |
|---|---|---|---|
| I | my | mine | mój, moja, moje |
| you | your | yours | twój, twoja, twoje; pana, pani |
| he | his | his | jego |
| she | her | hers | jej |
| it | its | – | jego, jej (o rzeczy albo zwierzęciu) |
| we | our | ours | nasz, nasza, nasze |
| you | your | yours | wasz, wasza, wasze; państwa |
| they | their | theirs | ich |
Zaimki dzierżawcze mówią, do kogo coś należy. W angielskim każda osoba ma dwie formy: jedną stawiasz przed rzeczownikiem (my car), drugą bez rzeczownika (It’s mine.). Poniżej dowiesz się, kiedy używać której formy, dlaczego angielski nie ma słowa „swój” i jakie błędy Polacy robią najczęściej.
1. My czy mine? Dwie formy zaimków dzierżawczych

Tłumaczenie: „To moje jedzenie!” – „Teraz jest moje.”
W polskich podręcznikach te dwie grupy nazywają się różnie. My, your, his… to często „przymiotniki dzierżawcze”, a mine, yours, his… to „zaimki dzierżawcze”. Ważniejsza od nazwy jest jedna prosta zasada:
- my, your, his, her, its, our, their stoją zawsze przed rzeczownikiem,
- mine, yours, his, hers, ours, theirs stoją samodzielnie, bez rzeczownika.
My, your, his… przed rzeczownikiem
| Angielski | Polski |
|---|---|
| This is my sister. | To jest moja siostra. |
| Is that your phone? | Czy to twój telefon? |
| Tom loves his job. | Tom kocha swoją pracę. |
| Anna is with her friends. | Anna jest ze swoimi przyjaciółmi. |
| Our neighbours are very nice. | Nasi sąsiedzi są bardzo mili. |
| Their children go to school in Toruń. | Ich dzieci chodzą do szkoły w Toruniu. |
Mine, yours, his… bez rzeczownika
Tej formy używasz, gdy rzeczownik padł już wcześniej i nie chcesz go powtarzać. Po polsku często mówisz wtedy krótko: „to moje”, „to twoje”.
| Angielski | Polski |
|---|---|
| Is this bag yours? | Czy ta torba jest twoja? |
| No, it’s hers. | Nie, jej. |
| This seat is mine. | To miejsce jest moje. |
| Their house is bigger than ours. | Ich dom jest większy od naszego. |
| The red car is theirs. | Czerwony samochód jest ich. |
| Is this coffee his or mine? | Ta kawa jest jego czy moja? |
Uwaga: Formy samodzielne nigdy nie mają apostrofu. Piszesz yours, hers, ours, theirs, a nie „your’s” czy „her’s”.
2. Zaimki dzierżawcze się nie odmieniają
To dla Polaków dobra wiadomość. Po polsku mówisz „mój brat”, „moja siostra”, „moje dziecko”, „moich rodziców”. Po angielsku zawsze my, bez względu na rodzaj, liczbę i przypadek.
| Polski | Angielski |
|---|---|
| mój brat | my brother |
| moja siostra | my sister |
| moje dziecko | my child |
| Odwiedzam moich rodziców. | I’m visiting my parents. |
| Rozmawiam z moją mamą. | I’m talking to my mum. |
Tak samo jest z „pan” i „pani”. Po polsku mówisz „twój” albo „pana”, „pani”. Po angielsku w obu przypadkach mówisz your: Is this your umbrella? znaczy i „Czy to twój parasol?”, i „Czy to pana parasol?”.
Zaimek my usłyszysz też w wielu czułych słówkach, na przykład my love albo my dear. Więcej takich zwrotów znajdziesz w artykule Czułe słówka po angielsku.
3. His czy her?
O wyborze his albo her decyduje właściciel, a nie rzecz, do której coś należy. Tak samo jak w polskim „jego” i „jej”:
| Angielski | Polski |
|---|---|
| Tom and his sister | Tom i jego siostra |
| Anna and her brother | Anna i jej brat |
| Anna and her husband | Anna i jej mąż |
Gdy właścicielem jest rzecz, roślina albo zwierzę, mówisz its: The tree has lost its leaves. (Drzewo straciło liście.) O własnym psie czy kocie rodzimi użytkownicy często mówią jednak he albo she, a więc też his i her: Our dog loves his ball. (Nasz pies uwielbia swoją piłkę.)
4. Angielski nie ma słowa „swój”
To największa pułapka dla Polaków. Po polsku mówisz „swój”, gdy coś należy do osoby, o której mówisz w zdaniu. Po angielsku takiego słowa nie ma. Zamiast „swój” wybierasz zaimek, który pasuje do osoby:
| Polski | Angielski |
|---|---|
| Lubię swoją pracę. | I like my job. |
| Lubisz swoją pracę? | Do you like your job? |
| Tom lubi swoją pracę. | Tom likes his job. |
| Anna lubi swoją pracę. | Anna likes her job. |
| Lubimy swoją pracę. | We like our job. |
| Oni lubią swoją pracę. | They like their job. |
Zadaj sobie po prostu pytanie: czyja? Jeśli Anny, to her. Jeśli Toma, to his. Jeśli nasza, to our.
Uwaga: Nie mów „Anna likes his job”, gdy chodzi o jej własną pracę. His znaczy wtedy „jego”, czyli pracę jakiegoś mężczyzny.
Dobrze wiedzieć: Polskie „swój własny” to po angielsku my own, his own, her own: Anna has her own room. (Anna ma swój własny pokój.)
5. Części ciała i ubrania: zawsze z zaimkiem
Po polsku często w ogóle nie mówisz, czyje coś jest, bo to wiadomo: „Tom złamał nogę”, „Anna włożyła płaszcz”. Po angielsku przy częściach ciała i ubraniach zaimek dzierżawczy jest potrzebny:
| Polski | Angielski |
|---|---|
| Tom złamał nogę. | Tom broke his leg. |
| Anna włożyła płaszcz. | Anna put on her coat. |
| Umyj ręce! | Wash your hands! |
| Boli mnie głowa. | My head hurts. |
| Tom zdjął czapkę. | Tom took off his hat. |
Zdanie „Tom broke the leg” brzmi po angielsku tak, jakby Tom złamał nogę stołu albo krzesła. Więcej słówek do tego tematu znajdziesz w artykule Części ciała po angielsku.
6. Its czy it’s? Słowa, które brzmią tak samo
Kilka zaimków dzierżawczych brzmi dokładnie tak samo jak skróty z apostrofem. W mowie nie ma problemu, ale w piśmie łatwo o błąd:
| Zaimek | Po polsku | Skrót | Po polsku |
|---|---|---|---|
| its | jego, jej (o rzeczy) | it’s (it is) | to jest |
| your | twój | you’re (you are) | jesteś |
| their | ich | they’re (they are) | oni są |
| whose | czyj | who’s (who is) | kto jest |
Prosty sposób: apostrof zawsze oznacza, że coś zostało skrócone. Jeśli możesz w zdaniu wstawić it is, piszesz it’s. Jeśli nie, piszesz its.
| Angielski | Polski |
|---|---|
| It’s a nice hotel, but its restaurant is closed. | To ładny hotel, ale jego restauracja jest zamknięta. |
| They’re at their grandma’s. | Są u swojej babci. |
| You’re late again. Where’s your bike? | Znowu się spóźniasz. Gdzie twój rower? |
7. Whose, „‘s” i a friend of mine
Whose: czyj?
O właściciela pytasz słowem whose. Odpowiadasz zwykle formą samodzielną:
| Angielski | Polski |
|---|---|
| Whose keys are these? | Czyje to klucze? |
| They’re mine. | Moje. |
| Whose turn is it? | Czyja kolej? |
Anna’s car: dopełniacz z „‘s”
Gdy właściciela nazywasz imieniem albo rzeczownikiem, dodajesz ‘s. Po polsku używasz wtedy dopełniacza:
| Angielski | Polski |
|---|---|
| Anna’s car | samochód Anny |
| Tom’s mother | mama Toma |
| my parents’ house | dom moich rodziców |
Po liczbie mnogiej na -s stawiasz sam apostrof: my parents’, the students’.
A friend of mine
Polskie „mój znajomy” albo „jeden z moich przyjaciół” to po angielsku często a friend of mine. Tak samo: a colleague of hers (jej kolega z pracy), a cousin of ours (nasz kuzyn). Mówisz tak, gdy masz więcej przyjaciół, a chodzi o jednego z nich.
8. Typowe błędy Polaków
| Błąd | Poprawnie | Dlaczego? |
|---|---|---|
| Anna loves his husband. | Anna loves her husband. | Właścicielem jest Anna, więc her. |
| Tom washed the hands. | Tom washed his hands. | Przy częściach ciała zaimek dzierżawczy. |
| This book is my. | This book is mine. | Bez rzeczownika forma samodzielna. |
| The dog wagged it’s tail. | The dog wagged its tail. | It’s to it is. |
| Is this your’s? | Is this yours? | Formy samodzielne bez apostrofu. |
9. Ucz się zaimków dzierżawczych blokami językowymi
Zaimki dzierżawcze to małe słowa, które pojawiają się w niemal każdym zdaniu. Najszybciej oswoisz się z nimi w gotowych zwrotach, tak samo jak z podstawowymi słówkami angielskimi. Dlatego w Sprachheld uczysz się bloków językowych: krótkich, stałych połączeń słów, które rodzimi użytkownicy mówią jako całość.
| Blok językowy | Po polsku |
|---|---|
| It’s my turn. | Moja kolej. |
| It’s not my fault. | To nie moja wina. |
| Is this yours? | Czy to twoje? |
| My pleasure. | Cała przyjemność po mojej stronie. |
| a friend of mine | mój znajomy |
| Mind your own business. | Pilnuj swojego nosa. |
Weź blok Is this yours? i zmień tylko osobę: Is this hers?, Is this theirs?, Is this his? Jeden blok, a ćwiczysz wszystkie formy samodzielne naraz.
Ćwiczenie
Wstaw właściwy zaimek dzierżawczy.
- Anna lubi swoją pracę. Anna likes ___ job.
- To nie moja wina. It’s not ___ fault.
- Czy ta torba jest twoja? Is this bag ___?
- Tom złamał rękę. Tom broke ___ arm.
- Nasz dom jest mniejszy od ich domu. Our house is smaller than ___.
Pokaż rozwiązanie
- her (bo praca należy do Anny)
- my
- yours
- his (przy częściach ciała zawsze z zaimkiem)
- theirs (bez rzeczownika forma samodzielna)